[Event] · [Fic] · [TOB] · [Uriel]

[TOB] Event 1.6.2 : การบ้านวิชายุทธศาสตร์การรบ

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู

55defd_e18493fefb2549d59fc21ab21dc193a1

Thief of Baramos
[Fan commu]

55defd_4f0b4151338f4b87a35ef40836d944c0

The Philosopher Citadel

 

…………………………………………………………………………………

[Event 1.6.2]  : การบ้านวิชายุทธศาสตร์การรบ

…………………………………………………………………………………

“…ยุทธศาสตร์การรบงั้นเหรอ?… น่าสนุกนะ ไปเร็ว ห้องไหนน่ะ?”

…นั่นเป็นความตื่นเต้นจนซ่อนไม่มิดของผม ทันทีที่ได้ยินชื่อวิชาต่อไปที่พวกเรากำลังจะไปเรียน จากปาก เซรอส เอโมนิกซ์ นักมายากลแห่งวิทช์ หัวหน้าชั้นของหอปราการปราชญ์ ปี 1 ซึ่งจับพลัดจับผลูกลายมาเป็นเพื่อนสนิทของผม ตั้งแต่เข้ามาเรียนในโรงเรียนพระราชาแห่งนี้ได้ไม่นาน

แม้ว่าเขาจะดูไม่บ้าระห่ำแบบผม แต่ก็เรียกได้ว่ามีความบ้าระดับหนึ่งเลยล่ะ ที่ยอมให้ตัวป่วนแบบผมติดสอยห้อยตามไปไหนต่อไหนด้วยตลอดระหว่างคาบเรียน

“…เจ้าสนใจเรื่องแบบนี้กับเขาด้วยหรือ?…” เซรอสเอ่ยถาม

“…‘สนใจ’ เหรอ? อะไรที่เพิ่มเปอร์เซ็นต์ความอยู่รอดให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเราได้เป็นสิ่ง ‘จำเป็น’ ที่ต้องเรียนรู้ให้มากที่สุดตะหาก” ผมตอบ

…ใช่แล้ว…ผมคิดแบบนั้น… ไม่สิ…ก่อนหน้าที่จะคิดแบบนี้ ผมถูกสอนมาเป็นพันๆครั้งตั้งแต่สมัยอยู่กับพ่อในกองทหารรับจ้างกลุ่มซิลเวอร์วินด์แห่งซาเรสนั่นแหละ

หากแต่ผมในตอนนั้นกลับมองคำสอนของพ่อในบางเรื่อง เป็นเพียงแค่ลมซึ่งมากระทบหู แล้วก็สลายไป โดยที่ผมไม่เคยเข้าใจความหมายจริงๆของมัน…จนกระทั่งวันที่ต้องเจอเข้ากับตัวเอง…

ทุกบทเรียนในชีวิตเราแต่ละคนต่างก็แลกมา หรือจ่ายราคาแห่งความสูญเสียลงไปทั้งนั้น แม้จะด้วยราคาที่ไม่เท่ากัน แต่ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ที่ดีหรือร้าย อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้และเติบโตขึ้นจากมัน…

สำหรับผมแล้ว นอกเหนือจากบทเรียนอันมีค่า ผมยังได้รอยแผลไฟไหม้บนบ่าซ้ายด้านหลังมาเป็นที่ระลึกอีกด้วย

…แม้รอยแผลนั้นจะจางลงตามวันเวลา แต่บทเรียนชีวิตจากเหตุการณ์อันแสนเศร้าของผมในครั้งนั้นไม่เคยจางหายไปในความทรงจำ…… [1]

เซรอสเลิกคิ้วแปลกใจหน่อยๆ ตอนมองมาที่ผม ก่อนเจ้าตัวจะฉีกยิ้มมุมปาก…

“…ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะคิดอะไรแบบนี้ได้ด้วย…”

พูดพลางเจ้าตัวก็เดินนำหน้า หนีหายเข้าไปในห้องเรียน ทิ้งให้ผมโวยวายเถียงไล่หลังขณะเดินตามไป

“…หนอยยย เจ้าโคอาล่าสีฟ้า เห็นแบบนี้ฉันก็นายน้อยกองทหารรับจ้างซาเรสเชียวนะเฟ้ยย!!”

“…ใครคือโคอาล่าฟะ…ก็เจ้าไม่ได้บอก ข้าจะไปรู้ได้ยังไง…ภายนอกเจ้าดูไม่เหมือนเลยนิ…”

…แล้วการเถียงนัดกระชับมิตรของผมกับหมอนี่ก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง…

 

…นั่นสิ…มีหลายอย่างเหลือเกินที่ผม…ดู…‘ไม่เหมือน’…

.

.

ตั้งแต่ตอนสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนพระราชานี่แล้ว เพียงเพราะรู้สึกว่าไม่อยากถูกทิ้งให้เป็นคนเดียวที่ไม่จบจากโรงเรียนพระราชา เมื่อได้จดหมายจากท่านแม่ไดน่า ผมก็ตัดสินใจตามน้องมอลลี่ หรือเจ้าหญิงมอริแกน ซิลเวอร์ มาลองสมัครเข้ารับการทดสอบเข้าโรงเรียนพระราชาที่เอดินเบิร์กทันที…

ทั้งที่ลังเลอยู่นานแต่สุดท้ายผมก็กรอกข้อมูลลงในใบสมัครว่า…

‘…อูริเอล วอน สไตน์…เจ้าชายแห่งซาเรส…’

.

.

ไม่รู้ว่าเป็นความผิดพลาดรึเปล่า… เพราะพอขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าชายแห่งซาเรส ใครๆก็มักจะเอาผมไปเปรียบเทียบหรือคิดว่าผมจะต้องเป็นได้แบบ พี่เคลิกซ์ ไม่ก็… คู่ซี้ผม…อิไซอาห์ ซิลเวอร์…

ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนั่นมันสร้างภาพลักษณ์อะไรไว้ แล้วกลายเป็นบรรทัดฐานของเจ้าชายซาเรสในสายตาคนอื่นๆไปรึยัง… แต่ว่าผมน่ะ… รู้ตัวดีว่าผม… ไม่มีทางเป็นเจ้าชายที่ดีได้แบบที่เขาเป็นแน่ๆ…

………………………………………………..

.

.

‘…เขาว่า… แม้แต่ขอทานก็มีสิทธิ์สอบผ่านเข้ามาเรียนในโรงเรียนระราชาได้…

…จริงรึเปล่าครับ?…’

‘ ได้ยินมาว่าแบบนั้น…แต่ฉันคิดมาตลอดว่าที่จริงคนพวกนั้นอาจไม่ใช่แค่ขอทาน ’

 

‘…เจ้าชายที่ไม่ใช่เจ้าชาย กับขอทานที่ไม่ใช่ขอทาน…

…โรงเรียนพระราชามันน่าสนุกแบบนี้นี่เอง…’

 

…เป็นบทสนทนาฆ่าเวลาของผมกับรุ่นพี่คีนาร์ด รุ่นพี่ปราการปราชญ์ ซึ่งผมได้พูดคุยด้วยระหว่างตั้งแถวรอในวันประกาศผลการสอบและหอพัก…

‘…ปลอมตัวสูงลงต่ำมันง่ายกว่าต่ำขึ้นสูง หรือนายไม่เคยลอง?’

…เคยลองไหมงั้นเหรอ?…ผมไม่รู้หรอก รู้แต่ตรงที่ยืนอยู่ตอนนี้ มันก็ไม่ง่ายเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต่ำหรือสูง ไม่รู้ด้วยว่าใช่ที่ของผมรึเปล่า… แล้วถ้าไม่ใช่…ผมควรก้าวต่อไปทางไหนดี…

บางทีผมอาจจะทำสิ่งที่รุ่นพี่คีนาร์ดถามถึงนั่น มาตลอดชีวิตก็ได้… โดยที่ไม่รู้ตัว…

…ปลอมตัวเป็นอะไรสักอย่างที่ผมไม่ได้เป็น…

…เป็นตัวปลอม…ของใครบางคน…ที่ผมอยากจะเป็น…

………………………………………………..

ในห้องเรียนวิชายุทธศาสตร์การรบค่อนข้างจะทำให้ผมประหลาดใจ เพราะมันเต็มไปด้วยโต๊ะหมากรุกมากมายตั้งเรียงรายพร้อมเล่น พอเห็นเซรอสเดินไปนั่งยังโต๊ะตัวหนึ่ง ผมก็เดินตามไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเขาทันที

จะว่าไป… เกมหมากรุกแบบนี้ผมก็เคยเห็นคนอื่นๆเล่นกันมาบ้าง เพียงแต่ไม่คิดว่าจะถูกนำมาเรียนเป็นจริงเป็นจัง ภายใต้ชื่อวิชายุทธศาสตร์การรบสักเท่าไหร่

“ฉันว่ามันน่าง่วงออก เห็นนั่งมองกระดานกันทีละนานๆ” ผมบ่นงึมงำ

“ก็เป็นการจำลองการรบไงละ… ตำแหน่งก็ครบ นี่คิง ควีน…”

เซรอสเริ่มอธิบายมือก็ชี้ตัวหมากแต่ละตัวบนกระดานไปด้วย พักนึงก็หยุดเงยหน้ามามองผม

“…ความน่าสนใจบนหน้าเจ้ามันไปซ่อนที่ไหนแล้วละ?…” เซรอสพูดก่อนขำนิดๆ

ผมช้อนตามองตอบหลังโดนแซว พลางยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากอย่างใช้ความคิด

“…ซาเรสไม่มีกองเรือ… แต่ถ้าจะเทียบ รุค เป็นหน่วยรบพิเศษที่มีความเร็วสูงก็พอได้…แต่ว่า…”

ผมหยุดไปนิดสายตามองไปยังหมาก 2 ตัวที่คาใจสุด

“… คิงกับควีน… ไม่น่าให้ควีนปกป้องคิงนี่ !” ผมถามขึ้นด้วยความสงสัย

“…ก็ถ้าคิงแพ้… เกมก็จะจบไงละ… ในสงคราม ข้าคิดว่า คิงเป็นเหมือนเสาหลักของประเทศ เป็นทั้งผู้ปกครอง และสร้างขวัญกำลังใจให้กับประชาชน ถ้าคิงโดนล้ม…”

คนพูดจับตัวหมากคิงแล้วดันล้มลงไปบนกระดาน

“…เจ้าคิดว่าประชาชนจะยังสู้ต่อยังไงล่ะ?”

ผมมองตามตัวหมากที่นอนแอ้งแม้งบนกระดาน ไม่รู้จะตอบคำถามนั่นยังไงดี

.

.

“…ก็นะ…ยังไงนี่ก็เป็นแค่เกมกระดาน…แต่มันแสดงถึงการวางแผน ว่าจะใช้ตัวหมากยังไงให้ได้รับชัยชนะละนะ” เจ้าชายแห่งวิทช์พูด พลางหยิบตัวหมากคิงขึ้นมาตั้งใหม่

“…โลกความเป็นจริง… มันไม่ได้ยุติธรรมแบบนี้นี่ ไหนจะจำนวนตัวหมากที่ไม่เท่ากัน หรือการโจมตีลับๆ จากตัวหมากที่ซ่อนอยู่…”

ความคิดของผมเริ่มไหลย้อนไปถึงแผนการรบแต่ละครั้งสมัยที่อยู่กองทหารกับพ่อ แม้หมากกระดานตรงหน้าจะไม่ได้ตอบโจทย์ทั้งหมด แต่ก็ทำให้มองเห็นและเข้าใจอะไรๆที่เคยมองข้ามไปได้เยอะเหมือนกัน พอรู้ตัวก็หันไปตอบอีกฝ่าย

“…ถูกของนาย นี่มันก็แค่เกม แม้จะไม่ได้เหมือนจริงขนาดนั้นแต่ก็น่าสนใจกว่าที่คิด”

ผมพูดพร้อมหยิบเบี้ยตัวเปิดเกมมาหมุนเล่นในมือ

.

.

เซรอสเป็นครูที่ดี เขาพยายามอธิบายกติกา และวิธีเล่นให้ผมฟังอย่างใจเย็น ผมซะอีกที่เป็นฝ่ายใจร้อน และขี้หงุดหงิดกับกติกามากมาย ที่พอเอามาตีกับภาพการรบจริงในหัว ยิ่งเล่นก็ยิ่งหงุดหงิดขึ้นมา… หงุดหงิดแบบที่ผมเองก็หาสาเหตุไม่เจอ…

………………………………………………..

“คิง…”

“หื้ม?”

“อูริเอล… นายเป็นคิงละกันนะ… นายดูอึดสุด…”

“ห๊ะ! เดี๋ยวสิ… ให้ฉันเป็นคิงเลยเหรอ?”

ผมอึ้งไปเล็กๆ บอกไม่ถูกว่าอารมณ์ตอนนั้นคืออะไร… มันก้ำกึ่งระหว่างดีใจกับผิดหวังกลายๆ

…ที่รู้สึกดีใจ คงเป็นเพราะการได้รับตำแหน่งสำคัญมันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนเก่งขึ้นมา…

แต่พอคิดไปถึงหน้าที่ของคิง ซึ่งคือการเป็นผู้ค้ำจุนขวัญและกำลังใจให้คนอื่นๆ แบบที่เซรอสเคยอธิบายให้ฟัง ผมก็ชักไม่มั่นใจในตัวเองซะงั้น

หนำซ้ำจะว่าไป… ตำแหน่งคิง มันก็แปลว่า ผมแทบจะไม่ได้ลงไปพะบู๊กับใคร มีแนวโน้มจะต้องอยู่เฉยๆ สงบเสงี่ยมรอดูคนรอบข้างตบตีกันด้วยซ้ำ หากว่าตัวหมากของอีกฝ่ายไม่หลุดรอดมาให้ได้ปะทะด้วยล่ะก็…

ผมลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ยังไม่ทันได้ทำใจกับประเด็นแรก เสียงพูดคุยสรุปชื่อคนที่จะเป็นควีนในที่ประชุม ยิ่งทำเอาผมหัวเราะไม่ออก

…แคโรไลน์ ฟอกซ์ เจ้าหญิงโจรสลัดแห่งแกรนด์ไลน์…

.

.

…เดี๋ยวนะ…ผู้ชายตัวเท่าหมี…จะมาให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ทำหน้าที่ปกป้องได้ยังไงกัน!!!…โอ๊ยยยยย!!!

ผมกรีดร้องอยู่ในใจ แม้จะไม่แสดงออกมากนักในการประชุมแผนหมากกระดานของชั้นปี ด้วยไม่อยากจะทำตัวให้มันดูเรื่องมาก แต่ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่า

…กติกาของหมากกระดานนี่มัน… เพี้ยนสุดๆ จริงๆด้วย…

ว่าแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนหงายบนโซฟา ตามองเพดานห้องนั่งเล่นนิ่ง… ปล่อยให้เพื่อนๆหารือเรื่องตำแหน่งหมากตัวอื่นๆกันต่อไป

…ความคิดในแว่บแรก ที่อยากจะวิ่งขึ้นไปอวดไซที่ห้อง ว่าผมได้รับเลือกให้เป็นคิงของชั้นปี พลันหายวับไปจากหัวเลยทีเดียว…

…อ่ะ!…ไม่สิ… ไม่ใช่แค่เรื่องนี้…

…ผมลืมไปเลยว่า…บางที… ผมอาจไม่ควรแสดงท่าทางดีใจที่ได้เป็น ‘คิง’ ให้ไซเห็น…

…ไม่ว่าจะเป็น ‘คิง’ ในหมากกระดาน…หรือว่า ‘คิง’…ในความหมายอื่นใดก็ตาม…

 

…ถ้าต้องหันปลายดาบเข้าหาไซ… หรือพี่เคล…

…ถ้าต้อง…ทำร้ายคนที่เรารัก…

…และถ้าจะไม่ได้ปกป้อง คนที่เราอยากปกป้องแล้วล่ะก็…

 

บทสนทนาของผมกับรุ่นพี่คีนาร์ดที่แถวในวันนั้นย้อนกลับมาอีกครั้ง…

.

.

‘ซาเรส…? มาที่นี่กันเยอะดี’

‘เป็นความฝันของเด็กผู้ชายซาเรสทุกคนนี่ครับว่าจะได้เป็นพระราชาน่ะ’

…คำตอบที่ผมใช้จนติดปาก…

…เวลามีใครถามถึงเป้าหมายและความฝันของผม…หรือของชาวซาเรส…

…เป็นคำตอบที่พูดออกไปตามความเคยชิน มากกว่าจะเชื่อเช่นนั้น…

…ใช่แล้วล่ะครับรุ่นพี่คีนาร์ด…

…ไม่ใช่เด็กผู้ชายซาเรสทุกคนหรอกที่อยากเป็นพระราชา…

…ผมน่ะ……

.

.

………………………………………………..

TBC.

………………………………………………..

บทสรุป :

1. เหตุใดจึงเลือกที่เป็นตัวหมากตัวนี้ : 

อูริเอล เลือกที่จะเป็น ‘ควีน’ มากกว่าจะเป็น ‘คิง’ เพราะอยากจะเป็นคนปกป้องคิงมากกว่าจะเป็นคนที่ถูกปกป้อง อยากอยู่ข้างๆคิง

2. ข้อดี-ข้อเสียของตนเองคืออะไร (ใช้ตารางเปรียบเทียบได้) :

ข้อดี :

* ความถึกอึด และอดทน

* จริงๆเป็นคนฉลาดด้านวางแผนการรบ แต่ยังไม่ชินกับระบบกับกติกาของหมากกระดานนัก ถ้าปรับเข้าหากันได้ก็น่าจะดีขึ้น

* มีเป้าหมายที่ชัดเจนแม้เจ้าตัวจะยังไม่รู้ตัวก็ตาม….. [2]

ข้อเสีย :

* ใจร้อน ขี้หงุดหงิด แม้ว่าหลังๆจะพยายามควบคุมได้มากขึ้นแล้วก็ตาม

* ไม่ชอบเป็นภาระใคร ถ้าต้องเป็นจะอึดอัดมาก ทำให้บางทีก็ตัดสินใจทำอะไรแบบข้ามาคนเดียวมากไป ไม่ค่อยทำอะไรเป็นทีม จนดูเหมือนไม่ไว้ใจเพื่อนๆ

* เพราะว่าเป็นคนอดทนนี่แหละ บางทีก็ฝืนตัวเองเกินไป ฝืนจนเป็นเรื่องใหญ่ได้เหมือนกัน ถ้าไม่มีใครคอยเตือนสติ …แต่ก็…ไม่ค่อยจะมีใครดูออก… แล้วใครจะเป็นคนเตือนหมีกันนะ… (. . ’)

3. จะทำอย่างไรกับข้อดีและข้อเสียของตนเอง :

ในข้อดีมีข้อเสียปะปนอยู่ด้วย เพราะงั้นอูริเอลเองคงต้องค่อยๆพัฒนาข้อดีที่มีอยู่ให้กลายเป็นจุดแข็งจริงๆของตนให้ได้ ในส่วนของข้อเสีย ทั้งในเรื่องของความใจร้อน และการไม่อยากเป็นภาระของใครนั้น เป็นเรื่องที่ต้องฝึกฝนตนเองให้มากขึ้น ฝึกให้มีสติ ใจเย็นมากขึ้น และฝึกฝีมือให้แข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะไม่เป็นภาระของใคร และฝึกการทำงานเป็นทีมให้มากขึ้น ส่วนข้อสุดท้าย… การฝืนตนเองของหมี… หมีก็คือหมี… อูริเอลคงทำแบบนั้นต่อไป…

………………………………………………..

Author ‘s Note (By Sena) :

ก่อนอื่นเลย ตัวเลขในวงเล็บที่เห็น [1] และ [2] คือ Ref อ้างอิงนะคะ ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่พูดถึงเกี่ยวพันกันอยู่ โดยที่สามารถเข้าไปอ่านเพื่อประกอบความเข้าใจได้น่ะค่ะ ทั้งนี้

[1] อ่านรายละเอียดได้ใน Event 1.6 การบ้านวิชาพาหนะพระราชา ของอูริเอลค่ะ

[2] อ่านรายละเอียดได้ใน Event 1.6 การบ้านวิชาเวทมนตร์และศาสตราวุธ ของอูริเอลค่ะ

Special Thanks : การบ้านอันนี้… จริงๆต้องขอขอบคุณ รุ่นพี่คีนาร์ด มากๆเลยค่ะ เป็นรูทที่มีคำคมกริบมากมาย ทำให้แม่หมีประทับใจมากๆ อยากจะใส่ลงรายละเอียดกว่านี้แต่ก็กลัวว่าการบ้านมันจะหลุดออกนอกวงโคจรไปไกลเกินน่ะค่ะ 5555 แต่ยังไงก็ขอบคุณรูทนั้นมากจริงๆ ส่วนอีกรูทก็คือรูทไปเรียนกับ เซรอส … นายทำให้เรามีการบ้านส่งล่ะ (,,/ – \)…ขอบคุณน้าาาา

 

 

 

 

โฆษณา

2 thoughts on “[TOB] Event 1.6.2 : การบ้านวิชายุทธศาสตร์การรบ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s